Verbouwing waarom doen we dit eigenlijk
Met heel ingewikkelde dingen is het wel eens handig weer terug te gaan naar het begin. Gewoon, de vraag stellen: waarom doe ik dit ook al weer?
Want in de drukte kan het gebeuren dat je dat gewoon vergeet, die belangrijke reden om iets in het leven geheel of gedeeltelijk overhoop te halen. Met verbouwingen, bijvoorbeeld, gebeurt dat best gemakkelijk.
Binnen de kortste keren is dan het hele huis onttakeld, wat vroeg of laat leidt tot een gevoel van wanhoop. Het was zon aardig huis, denk je dan, waarom hebben we alles laten afbreken?
Dat is dan zon moment om de vraag naar de oerbron te stellen, het begin van alles. O ja, denk je dan, we zijn gaan verbouwen omdat we een badkamer erbij wilden. Dat er dan uiteindelijk een hele verdieping aangepakt wordt, en overal wel een stuk muur eruit is gehakt, is meer een kwestie van dat van het een het ander komt.
Het gaat uiteindelijk om de badkamer, dat is goed om weer even voor ogen te hebben. Helder. Daar concentreren we ons op. We kijken alleen naar de badkamer.
Die geulen in het grasveld, die bergen grond die nu ook voor en naast het huis liggen, al dat gras dat is weggehaald, dat heeft enkel en alleen met de badkamer te maken.
Logisch: als er een toilet is, moet er een aansluiting komen op de riolering. En als er geen tekening meer is van de bestaande riolering, moet er naar die riolering gezocht worden.
Dat doe je simpelweg door ernaar te graven. Ook dat is simpel; als die riolering niet hier ligt, dan graaf je daar, en als die daar ook niet is, graaf je ergens anders, net zolang tot je hem gevonden hebt. Dat kan best een paar dagen duren.
Zo komen er steeds meer plastic zeilen op het gras te liggen, want er wordt hier wel netjes gewerkt. Eerst komt er een zeil op het gras, dan worden de graszoden losgemaakt en elders neergevleid, dan is het graven geblazen, gewoon met spaden en schoppen. Als het helemaal zeker is dat die buis hier niet ligt, begint alles van voren af aan op een andere plaats in de tuin.
Om onszelf wat op te beuren gaan we kijken naar de plaats waar de badkamer komt. Even dromen.
Er is een fundering te zien, een stuk beton, gegoten tussen planken. Wacht even, zeggen we, klopt dat wel? Is dit de hele badkamer, of alleen het deel waar het toilet in komt?
We zijn zo geschrokken dat we elkaar niet meer durven aankijken. Dit kan niet waar zijn. Dit wordt buik inhouden bij het tandenpoetsen. Dit wordt een dagelijks gevecht wie op de wc mag. Hebben wij hier ja tegen gezegd?
Voor de zekerheid loop ik naar de andere kant van de bouwput. Wat zeg ik, het bouwputje. Vanaf deze kant lijkt hij iets groter, dat wel. We raadplegen de mannen die het werk doen.
Ja, zeggen ze, echt groot is het niet. Maar je kunt er doen wat je er moet doen.
De hele verbouwing draait om deze badkamer. Als je voor het gemak de hele bouwsom koppelt aan het aantal vierkante meters dat er dankzij de badkamer bij komt, is het een ieder duidelijk dat dit een zotte onderneming is.
We krijgen de kleinste badkamer van Nederland. Maar wel de duurste, zo troosten we elkaar.
Bron: Trouw 21 november 2006